Awak juga perlukan rasakan
macam mana rasanya ditinggalkan
sendirian dalam bilik
sejuk dan gelap ini.
Awak perlu tahu
macam mana rasanya.
Lepaskan saya. Lepaskan saya!
- En. Choi. / - En. Kim.
Saya minta maaf tentang ini.
Tak perlu.
Dia okey semasa saya cakap
dengan dia petang tadi.
Siapa sangka dia
pengsan pada masa itu?
Saya pasti dia okey.
Jangan risaukan
sekolah dan pergi.
Terima kasih sekali lagi.
Baik.
(Bertahanlah, Ian!)
Tolong saya.
Ada sesiapa di luar?
Tolong saya!
Tolong saya.
Eunbyeol.
En. Kim.
Awak okeykah?
Awak tercedera?
Kenapa awak di sini
lewat begini?
Mari kita pergi dari sini.
Ian.
Saya gembira awak di sini.
Boleh bawa Eunbyeol pulang?
Okey.
Kenapa dengan awak?
Saya rasa dia terkejut
lihat sesuatu.
Pergi balik dulu.
Kita bincang esok.
Okey, En. Kim.
Pergilah.
Boleh awak berjalan?
Ya.
Saya okey.
Beritahu kalau awak penat.
Okey.
Panggilan anda disambungkan
ke peti suara.
Kenapa telefon awak dimatikan?
Perlahankan suara.
Awak okeykah?
Ya.
Kenapa dengan dia? Apa terjadi?
Awak cakap sesuatu
padanya lagi?
Bukan begitu.
Kalau tak penting,
cakap dengannya esok.
Ia sangat penting, okey?
Hei, awak pindah...
Aduhai.
Masuk sajalah.
Kenapa awak pandang begitu?
Hei, Ian.
Beritahu apa berlaku.
Kenapa saya nak buat begitu?
Awak bencikan dia,
bukan?
Kenapa tak boleh jawab?
Awak
bencikan dia.
Jadi?
Jauhi dia
atau
jangan buat dia menangis.
(Episod 12)
Jadi awak tak nampak mukanya?
Tidak.
Ia gelap dan
dia pakai topi
yang menutupi mukanya.
Begitu.
Awak tak dengar apa-apa lagi?
Dia sebut tentang Jeong Suin.
Sebenarnya,
saya
asyik dapat mesej
daripada dia.
Malam tadi juga.
Saya pergi ke kelas lepas
dapat mesej daripadanya.
Macam mana itu...
Saya pun keliru.
Saya tak faham.
Eunbyeol,
maaf saya tak dapat
cakap apa-apa sekarang,
tapi boleh awak tunggu sebentar
sementara saya menyiasatnya?
Kalau dapat mesej
atau apa-apa lagi,
pastikan awak beritahu saya.
Okey?
En. Kim.
Ya?
Jadi di sini awak rupanya.
Ya.
Saya perlu periksa sesuatu.
Awak tak nak masuk kelas?
Ya, mari.
Semua, ia sangat panas.
Saya pasti sukar berada
dalam kelas sepanjang hari,
tapi jangan lupa yang cikgu
awak selalu risaukan awak.
Okey.
Semoga berjaya lagi hari ini.
Semoga berjaya!
Sayang cikgu!
Awak ada nak cakap apa-apa?
Awak juga perlu alami apa
rasanya ditinggalkan sendirian
dalam kelas sejuk dan gelap.
Itu saja.
- Jumpa lagi. / - Terima kasih.
Bumbung.
Ian,
apa awak fikirkan?
Apa?
Kenapa awak gaduh dengan
Eunbyeol kali ini?
Dia sudah tertekan dengan
tindakan disiplin itu.
Pergi berbaik dengan dia.
Tindakan disiplin?
Awak berdua pasti gaduh besar.
Awak tak tahu?
Sedap rasanya.
Saya hampir jatuh sakit
kerana guru pelatih itu.
Kenapa dengan dia?
"Semua..."
Saya rasa nak sakit lagi.
Sendawa lagi.
Wah. Hena cemburu sangat.
Apa? Cemburu?
Jelas sekali Gitae diketahui.
Tidak!
Apa maksud awak "Tidak"?
Awak dapat nombor telefon
cikgu itu dalam bas...
Pergi baliklah.
Yalah. Mak saya telefon tadi.
Hei, Gitae.
Awak dapat apa dalam bas?
Dapat apa? Bas bukan kedai.
Dia itu gila..
Cepat cakap sebelum
saya hubungi semua
dalam senarai awak.
Lihatlah ini.
Venus. Sara. Sophia. Scarlet?
Siapa itu?
Jennifer.
Jennifer?
Tolonglah.
Hei.
Kenapa pergi sendirian
di waktu malam?
Macam mana kalau
sesuatu terjadi?
Saya nak tahu
apa terjadi pada Jeong Suin.
(Kematian Pelajar Sekolah
Menengah Gangnam Segang)
(Orang yang temui mayat:
Go Eunbyeol)
Saya tak boleh beritahu semua,
tapi semasa Suin mati,
Eunbyeol yang jumpa dia.
Macam mana awak tahu?
Saya tahulah.
Apa pun,
kalau sesuatu seperti itu
terjadi lagi, hubungi saya.
Bila-bila, di mana saja.
Faham?
Apa?
Jawablah.
Baik.
Oh tuhan!
Awak tak nak turun?
Sebentar lagi. Awak pergi dulu.
Tak boleh. Saya tak rasa begitu.
Awak tak boleh bersendirian
sementara waktu. Mari.
Eunbyeol?
Kenapa awak terkejut?
Jumpa lagi.
Hei.
Kenapa awak terkejut?
(Maklumat Pekerja)
(Maklumat Pelajar: Jeong Suin)
(Kakak: Jeong Minyeong)
Apa awak sedang lihat?
Tak ada apa.
Awak tak nak ke kelas?
Ya, nak pergi.
Tarikh kaunseling kerjaya
sudah ditetapkan.
Profesor terkenal
akan beri syarahan juga.
Ia agak bagus.
Bagus universiti buat begitu.
Saya harap ia bantu pelajar.
Baiklah...
En. Kim.
Ya?
Awak ada masa malam ini?
Kenapa awak tanya?
Memandangkan awak
guru berpengalaman,
saya nak dengar
cerita tentang jadi guru.
Okey.
Awak okeykah?
Ya.
Saya berada berdekatan sekolah.
Kenapa tak hubungi saya?
Saya rasa saya patut telefon.
Awak benar-benar
nak pindah keluar?
Kenapa?
Awak nak saya pergi?
Mari kita lihat baju mana akan
memenangi hati para gadis.
Kenapa awak tak makan?
Saya ada janji temu buta
Sabtu ini,
jadi saya nak beli baju baru.
T-shirt ini cantik.
Beli sekarang.
Sah.
Sesiapa boleh
berjanji temu sekarang.
- Biar saya lihat. / - Kenapa?
Saya perlu pujuk Hena
yang marah kerana awak.
Saya kata saya minta maaf.
Oh, saya lebih kacak
daripada awak.
Saya tak dengar.
Kimchi ini sedap.
Kenapa dengan sosej ini?
Kita bayar mahal untuk...
This should do, right?
Hei, Taegwang.
Awak tak ada selera sekarang?
Saya pun.
Apa awak buat?
Hei, Taegwang.
Awak nampak seperti beri
dia lebihan makanan awak.
Awak nampak paling
cantik semasa makan.
Makanlah.
Apa saya nak buat dengan dia?
Hei. Saya tak berminat,
dan saya tak akan berminat.
Hei. Betul awak sukakan dia?
Tak, kan?
Sijin terlalu baik untuk awak.
Apa-apalah.
Awak ada dengar berita
daripada Pengarah Gong?
Tak, belum lagi.
Belum lagi?
Apa kata awak pergi jumpa dia?
Awak dah pergi. Cukuplah.
Saya pergi,
tapi tak ada kemajuan.
Awak perlu libatkan diri.
Soyeong kata tak ada
yang percaya
apabila dia kata
kembar itu tertukar.
Jadi?
Awak kelihatan
begitu kerana dia?
Ayah...
Bolehkah saya
pindah ke sekolah lain saja?
Saya boleh buat baik kalau
ke tempat orang tak kenal saya.
Jangan jadi lemah.
Ayah dah sesuaikan
diri di tempat kerja.
Kita perlu larikan diri
kerana budak begitu?
Sayang,
kita cakap lepas makan.
Tumpukan perhatian
dan buat dengan betul.
Ayah cuma perlu
pindahkan dia, kan?
Ya.
Saya ingat semasa
jadi guru pelatih.
Dulu,
saya bersemangat macam awak.
Macam mana dengan sekarang?
Awak nak kata sekarang tidak?
Ya, tidak lagi.
Kenapa?
Apa yang buat awak berubah?
Tahun lepas,
saya kehilangan seorang
pelajar dalam kelas.
Saya tak dapat lindungi
dia semasa dia masih hidup,
dan saya tak dapat lindungi
dia semasa dia mati juga
sebab saya penakut.
Apa terjadi?
Semuanya salah saya,
tapi saya tak dapat
bertanggungjawab.
Saya tak mampu.
Apa awak buat?
Awak tahu apa saya buat.
(Song Huiyeong akan berkahwin
di Hotel Han dua hari lagi)
Apa dia?
Saya ada soalan.
Apa dia?
Antara Jeong Suin, Go Eunbyeol,
dan ayah ada apa?
Lebih tepat,
kenapa ayah takutkan Jeong Suin
yang mati setahun lepas sampai
ayah paksa saksi, Go Eunbyeol,
pindah dari sekolah?
Apa yang ayah cuba cari?
Daripada reaksi ayah,
saya teka sesuatu betul.
Dua kes itu tak berkaitan.
Jangan masuk campur.
Jangan cuba siasat juga.
Ayah tak perlu
beritahu kalau tak nak.
Saya akan pergi ke tindakan
disiplin dan tanya sendiri
sama ada ia berkaitan atau tak.
- Budak tak guna. / - Jadi...
jangan buang dia begitu.
Saya tak pernah
minta ayah apa-apa sebelum ini.
Biarkan ia.
Saya ada lagi nak cakap.
Pertama sekali,
saya tahu tak cukup
dengan meminta maaf, tapi
saya benar-benar minta maaf.
Awak kakak Suin, kan?
Minta maaf?
Sekarang?
Awakkah
yang panggil Eunbyeol ke kelas
malam tadi?
Ya.
Awak pasti tahu kenapa,
jadi saya tak perlu terangkan.
Awak boleh buat
apa saja awak nak,
tapi tolong jangan cederakan
pelajar-pelajar ini.
Saya tak tahu kenapa awak
risaukan pelajar-pelajar ini.
Saya faham perasaan awak,
tapi ini salah.
Salah?
Saya merayu kepada polis
dan cakap dengan wartawan.
Kalau awak buat semua yang
mampu tapi tak berjaya,
apa awak patut buat?
Awak juga
sampai saya muncul,
teruskan hidup
tanpa rasa bersalah.
Apa yang salah tentang
mahu lihat orang bersalah
terima hukuman sepatutnya?
Tolong beri saya peluang.
Saya akan betulkannya.
Macam mana saya nak
percayakan orang macam awak?
Kalau saya tak tepati janji,
awak boleh buat apa awak nak.
Saya tak akan cakap apa-apa.
(Song Huiyeong akan berkahwin
di Hotel Han dalam 2 hari lagi)
Helo?
Maaf, salah nombor.
Taegwang?
Taegwang.
Taegwang?
Itu awak, kan?
- Mak... / - Jangan letak.
Mari kita cakap.
Mak pun nak cakap dengan awak.
Tolong jangan letak.
Hei, Taegwang.
Kenapa muka awak begitu?
Oh.
Sebab awak tak dapat
jumpa Eunbyeol lagi?
Sebab itu awak sedih?
Hei, Soyeong.
Pergi sajalah.
Saya nak pergi pun.
Tunggulah sampai dia pergi.
Ada banyak lagi rancangan saya.
Pengarah.
Cakaplah.
Semasa saya di sekolah,
awak tahu saya hormati
dan sukakan awak, kan?
Junseok.
Semasa saya kehilangan
yuran kelas yang saya kutip,
orang lain anggap saya ambil
kerana keluarga saya miskin.
Awak ingat?
Ya, saya ingat.
Kalau awak
bayar sendiri dan diamkan saja
seperti tak ada yang berlaku,
saya mungkin
akan bawa parut itu bersama
saya sampai hari ini.
Kenapa sebut tentang
perkara lalu?
Saya tak akan lupakan hari
awak bantu saya pindahkan meja
daripada stor teduhan ke laman
sekolah pada hari hujan.
Saya nak jadi guru
seperti awak.
Tolong saya berdiri
depan pelajar
tanpa rasa malu sekarang.
Junseok,
dulu,
saya dalam keadaan di mana
saya cuma perlu risaukan awak,
tapi sekarang lain
Kalau awak tak nak buat,
saya akan terangkan keadaan
kali ini.
Cik Jeong.
Ya, Eunbyeol. Ada apa?
Saya tahu
awak nak cakap
sesuatu pada saya.
Boleh kita bercakap?
Awak yang
hantar mesej pada saya,
bukan?
Ya.
Betul.
Saya nak dengar
kenapa awak buat begini.
Sebab
saya kakak Suin.
Kalau saya tak buat begini,
tak ada sesiapa akan ingat
adik saya mati begitu.
Semasa awak di sekolah rendah,
awak dan Suin kawan baik.
Awak tak boleh dipisahkan.
Awak kerap datang
ke rumah saya.
Awak tak ingat?
(Setahun lepas, Hari pertama
Sekolah Menengah Segang)
Suin.
Go Eunbyeol? Eunbyeol.
Oh tuhan. Kita di sekolah sama?
Saya dah lama tak jumpa
awak sekolah rendah.
Gembira jumpa awak.
Awak kelas apa?
Kelas 1-2. Awak?
Saya juga.
Benarkah? Yakah?
Baguslah. Mari.
Mari kita terus berhubung.
Apakah ini?
Ia berbau.
Mari kita ke bar snek.
(Pada hari kematian Suin)
Dua fungsi
bertemu
di dua tempat berlainan.
Hei.
Kejut orang di sebelah awak.
Cikgu, teruskan saja.
Kita tak boleh selesaikan
kalau asyik kejutkan mereka.
Awak belajar di tuisyen
dan tidur di sekolah.
Apa terjadi di sini?
Baik. Ia bertemu
di dua tempat berlainan.
En. Kim, tolong datang
ke pejabat saya.
Lihat nota awak.
Hei, En. Kim kata
kita boleh balik.
Ya.
Kasihan adik saya
yang mati sendirian begitu.
Sebab kematian,
meningitis.
Masa kematian,
semasa kelas terakhir
Kim Junseok.
4:30 petang.
Masa ditemui,
8 malam.
Kalau seorang saja...
Kalau seorang saja
tanya adik saya
kalau dia okey...
Kalau sesiapa tanya dia sakit,
Suin tak akan mati.
Daripada rasa
sedih dan bersalah,
awak semua
diamkan diri.
Saya tak akan maafkan awak.
(Jeong Suin mati kerana
semua orang tak peduli)
(Kelas penjara
melemaskan baginya)
Tak kira apa, cari
siapa yang buat ini.
Baik, tuan. Kami akan cari.
Seperti saya kata
dalam perjumpaan guru,
pastikan pelajar tak terganggu
dengan muatan itu.
Tolong siasat siapa
yang muat naik ia.
Baik, tuan.
Tuan.
Kami dah buang muatan itu,
tapi ia dah tersebar
jadi viral dan
media mula terlibat.
Apa?
(Pendakwa Raya Kang Ilsan)
Saya akan pastikan mereka
tak buka semula kes itu,
tapi saya tak boleh
jamin apa-apa.
Pendakwa Raya Kang,
seperti awak tahu,
saya tak buat sendiri.
Saya buat demi
yayasan dan sekolah.
Saya dengar isteri saya
datang jumpa awak.
Ya, betul.
Saya akan cepatkan
apa kami bincangkan.
Saya tahu ini
permintaan merepek,
jadi tolong faham memandangkan
awak sendiri seorang ayah.
Anak saya mengalami
masa sukar kerana gadis itu.
Ya, tentulah.
Ya, tuan. Selamat tinggal.
Okey.
Benarkah awak arahkan
kes Jeong Suin ditutup?
Benar masa kematian dipalsukan?
Tolong cakap sesuatu!
Benarkah?
Tolong lihat ke sini.
Benarkah awak tutup kes itu?
Apa awak buat? Cepat bertolak.
Pengarah Gong!
Apa dia, mak?
Apa maksud awak?
Mak datang nak tidur
dengan anak mak.
Awak dah selesaikan
apa awak perlu buat
sebelum berpindah?
Belum lagi.
Beritahu mak
kalau dapat selesaikan
sebelum tindakan disiplin.
Mak nak pindahkan
awak secepat mungkin.
Mak nak bantu awak bermula
semula di sekolah baru
sebagai Lee Eunbi.
Mak.
Mak pentingkan diri.
Pasti sukar bagi awak.
Maafkan mak.
Sejujurnya,
saya risaukan tentang
pandangan mak terhadap saya
kalau saya kata nak hidup
sebagai Lee Eunbi.
Kenapa awak fikir begitu?
Mak.
Terima kasih.
Ian, saya...
minta bantuan awak.
Macam mana keadaan awak?
Huiyeong, tolong cakap sesuatu.
(Pengantin perempuan,
Song Huiyeong)
Helo.
Terima kasih.
Taegwang, masa untuk tidur.
Mari kita tidur.
- Mak. / - Ya?
Orang mati selepas
usia 100 tahun?
Apa?
Mak dan ayah akan
mati apabila 100 tahun?
Semua orang jadi tua
dan mati juga nanti.
Tak. Saya tak nak
mak dan ayah mati.
Jangan risau.
Mak dan ayah
akan berada dekat dengan awak
sehingga awak
100 atau 200 tahun.
- Benarkah? / - Tentulah.
Kami akan bersama awak.
Apa dia?
Apa permintaan awak?
Buat hari saja,
boleh layan saya macam dulu?
Hari ini saja,
buat apa saja saya nak
walaupun awak tak suka.
Apa?
Hei, mari kita makan ini.
Awak budak kecilkah?
Kami nak satu.
Terima kasih.
Cepatlah.
Saya...
selalu nak datang ke sini.
Ian,
beri tangan awak.
Awak sukakannya?
Apa dia?
Dulu
semasa saya nak
tinggalkan semua.
Tapi dulu,
saya tak ada sesiapa
di samping saya.
Kalau saya ada kawan
macam awak dulu,
agaknya apa dia akan cakap.
Saya tak boleh bayangkan betapa
penting renang bagi awak.
Saya pasti seorang saja
yang tahu itu ialah awak.
Apa yang saya nak ialah
untuk awak sedar
perasaan sebenar awak,
itu saja.
Saya tahu
sakit bagi awak setiap kali
lihat wajah saya.
Tapi saya harap
awak cepat sembuh
dan kembali seperti dulu.
Saya akan
bantu awak dengan apa jua cara.
Walaupun
itu bermakna saya perlu pergi.
Ian.
Saya pergi dulu.
Okey.
Jumpa lagi.
Saya rasa sukar selama ini
sebab saya tak tahu
nak panggil awak apa.
Balik dengan selamat,
Lee Eunbi.
Saya ingat ayah
akan rasa bersalah,
jadi saya sendiri pergi
dan beri hadiah.
Apa semua ini?
Sekolah dan mak...
Ayah okeykah?
Budak dungu.
Apa maksud awak?
Ini yang awak mahukan?
Jangan kata
ayah buat semua ini
kerana saya?
Ayah tak buat kerana awak.
- Ayah! / - Apa? Sekarang
awak risaukan ayah?
Kenapa saya nak risau?
Ayah patut terima padahnya.
Ia meledak sebab
sudah tiba masanya.
Pelajar yang awak sebutkan?
Ayah minta dia
dipaksa pindah esok.
Ayah tak nak lihat awak,
jadi keluar dari rumah ayah.
Ayah betul.
Salah saya hidup ayah jadi
kucar-kacir dan musnah.
Fikir apa ayah nak,
saya akan ikutkan.
Tapi
hanya sebab ayah tak suka saya,
jangan lukakan orang sekeliling
saya. Itu main tipu.
Ayah tahu apa berlaku
kalau saya tak tahan diri, kan?
Taegwang.
Kenapa awak boleh pergi saja
lepas datang sejauh ini?
Apa?
Saya cuma lalu di sini.
Apa awak fikirkan?
Saya tak fikirkan apa-apa.
Saya sedang pandang awak.
Apa saya perlu fikirkan?
Saya fikir apabila
tak jumpa awak.
Taegwang,
- awak tahu... / - Saya tahu
apa awak nak cakapkan.
Sebab itu saya tahu apa
saya nak cakap ini tak guna.
Tapi
apa pun...
Saya sukakan awak.
Maafkan saya,
Taegwang.
Saya tahu.
Saya tahu, jadi...
Ia cuma untuk sebentar.
Go Eunbyeol tinggalkan
percutian sekolah
tanpa kebenaran, curi dan
ugut pemilik tempat karaoke.
Sebab itu tindakan
disiplin ini diadakan.
Awak tahu pelanggaran ini?
Saya...
Eunbyeol alami kemalangan
semasa perjalanan sekolah.
Baiklah.
Kita akan undi untuk ambil
tindakan disiplin
ke atas Go Eunbyeol.
Awak tahu guru kelasnya
tak boleh mengundi, kan?
Mari kita mengundi...
Saya datang
untuk tenangkan hati,
tapi saya rasa tak puas hati.
Saya akan pindahkan
anak saya secara rela.
Keputusannya selalu cemerlang
dan dia pelajar contoh.
Saya tak tahu kenapa
awak cuba paksa dia keluar,
tapi saya tak nak
hantar lagi anak saya
ke Sekolah Menengah Segang.
Mak.